التَّوْرَاةَ وَ الْإِنْجِيلَ ] فَيَقُولَ صَدَقَ عَلِيٌّ قَدْ أفْتَاكُمْ بِمَا أُنْزِلَ فِيَّ وَ أنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ أ فَلا تَعْقِلُونَ [ بحار : 40 / 178 ] عَنِ الْحَارِثِ الْأعْوَرِ صَاحِبِ رَايَةِ عَلِيٍّ قَالَ : بَلَغَنَا أنَّ النَّبِيَّ عليه السلام كَانَ فِي جَمْعٍ مِنْ أصْحَابِهِ فَقَالَ : ارِيكُمْ آدَمَ فِي عِلْمِهِ وَ نُوحاً فِي فَهْمِهِ وَ إِبْرَاهِيمَ فِي حلمه [ حِكْمَتِهِ ] فَلَمْ يَكُنْ [ 100 ] بِأسْرَعَ مِنْ أنْ طَلَعَ عَلِيٌّ عليه السلام فَقَالَ أبُو بَكْرٍ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ! قِست [ أقِسْتَ ] رَجُلًا بِثَلاثَةٍ مِنَ الرُّسُلِ بَخْ بَخْ لِهَذَا الرَّجُلِ مَنْ هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ؟ قَالَ النَّبِيُّ صلّى الله عليه وآله : أتَعْرِفُهُ يَا أبَا بَكْرٍ ؟ قَالَ : اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أعْلَمُ ؟ قَالَ أبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ أبِي طَالِبٍ ، قَالَ أبُو بَكْرٍ : بَخْ بَخْ لَكَ يَا أبَا الْحَسَنِ وَ أيْنَ مِثْلُكَ يَا أبَا الْحَسَن . يعني : پيغمبر عليه السلام گفت همچنان كه مفيد و رازي و شيرازي در كتب خود آورده‌اند روايت از پيغمبر صلّى الله عليه وآله كه فرموده : به درستي كه برادر من و وزير من و خليفه من در اهل من ، و بهترين كسي كه ميگذارم بعد از خود كه دين من بگذارد ، و وعده من روا كند عليّ بن ابي طالب است . و در كتاب مجتبي روايت است از زادان از عبداللّه كه وي گفت : براي پيغمبر صلّى الله عليه وآله خواندم هفتاد سوره را ، و قرآن را ختم كردم بر بهترين مردمان - عليّ بن ابي طالب . و در اين كتاب است روايت از پيغمبر صلّى الله عليه وآله كه وي گفت : دشنام مدهيد و ناسزا مگوييد عليّ را كه او عيني است از عيون خدا ؛ و عين چند معني دارد از روي لغت . يك معني چشم است ، و اين تأويل دارد از براي آن كه حق تعالي مجسّم نيست . وي را نه چشم بود و نه دست و نه روي و نه پهلو . عليّ را يداللّه گويند . هر كس كه دست بر عليّ زند ، گويا دست بر خدا زده است . يعني هر كه سخن وي شنيد ، سخن خدا شنيد ، و هر كه وي را دوست داشت ، خداي را دوست داشته است . چه او وليّ و حجّت خدا است . سخن او سخن رسول است ، و سخن رسول ، سخن خدا است ، و او عيني است از جمله عيون خدا كه هر كه به نظر عليّ درآمد و عليّ از وي راضي است او